Atalanta 1Atalanta 2Atalanta 3
image description

Wie is Jessica

20122013 128 KopieZestien jaar geleden pakte ik mijn spullen, gaf het meeste weg ( wat had ik opeens veel vrienden) en verbrandde mijn carrièreschepen. Vele jaren had ik als jurist in Brussel  gewerkt en daarna vijftien jaar als Europarlementariër. Ik verhuisde naar Spanje.

Ik had een droom: ik wilde ontdekken wat het geheim van het leven was.
Geen idee wat ik ging doen. Maar geen zorgen, ik had een klein spaarpotje. Ik begon het oude huisje, overgehouden aan mijn echtscheiding, op te knappen, plantte sinaasappelboompjes en kon na al die drukte in Brussel, Straatsburg, Peru en Tanzania weer ademhalen.

Ik haalde een schattig hondje en dito poes uit het asiel en ging allerlei opleidingen doen, zoals Yoga, Mindfulness, Meditatie, Coaching en Persoonlijke Ontwikkeling. Bijna vanzelf ging ik steeds meer yogales geven, ik kreeg de smaak te pakken. En toen hoorde ik mezelf eind 2004 tegen een groep lokale yogaleerlingen zeggen, - we zaten na de les aan de thee- , “Ik ga een centrum oprichten waar ik mensen blij kan maken, wie doet er mee?” De energie veranderde onmiddellijk en we brainstormden tot de volgende ochtend de vogels gingen fluiten.

Engelse Richard bouwde een site, Duitse Marlène ging als Internet nerd op zoek naar gasten, Vlaamse Jos hielp met bouwen en Spaanse Angela bood zich aan als kok.

Tien maanden later, in september 2005 gingen we van start. Ik leerde, ik genoot, stortte in, krabbelde op en ging verder.

Honderden mensen zijn in de afgelopen bijna veertien jaar een week op Atalanta geweest en als ik het gastenboek mag geloven en dat doe ik, zijn ze hier blij geworden.Ook veel APK´rs, "recidivisten" dus. Dat zegt wel wat. 

Het lijkt of het universum me steunt. Ik kreeg veel publiciteit omdat de media geïntrigeerd was." Waarom ging Jessica Larive die het zo goed voor elkaar had met haar eurozetel, nu opeens op een yogamatje zitten?" Ik schreef een boek ”1000 plaatsen 1 thuis”(over taxichauffeurs, mannen en politiek) en Arie Boomsma kwam naar de Costa Blanca om een KRO programma met mij voor “de Wandeling” te maken. De video daarvan staat op de homepage.

En nu wil ik zo graag dat jij ook komt!

Als je al blij bent word je hier nog blijer en als je niet blij bent,word je hier blij. Kijk maar in het gastenboek, als je me niet gelooft. En nog beter: geloof me niet en kom het hier voor jezelf ervaren.

Lees ook het artikel in Elsevier over Jessica


"Van Eurozetel naar yogamat" Dit heb ik voor jou geschreven, zodat je me wat leert kennen. 

Als een blok was ik gevallen voor Friso, een spannende foute man. Na een prachtige trouwpartij,- ik was pas 21-, verhuisden we naar Fontainebleau, Dublin, Londen, Lissabon en Angola. Ondanks de verre buitenlanden waar hij werkte en waar ik probeerde de perfecte echtgenote te zijn, pakte ik mijn afgebroken rechtenstudie weer op. Friso vond het maar niks en wilde er geen last van hebben. "Je moet mij zonen geven en mij ondersteunen". Ik was 25 en drie maanden zwanger toen ik mijn doctoraal rechten deed in Leiden. We woonden toen in Beiroet.

Die studie kwam al twee jaar later zeer van pas.Toen ons dochtertje anderhalf was, had hij het wel gezien en verdween met de Noorderzon. 

Een klein jaar later vond ik, na vele baantjes, een echte baan in Brussel. Dank zij die afgemaakte studie die Friso de "gril van een wipkip" had genoemd. Acht jaar werkte ik als jurist in Brussel, was gelukkig met mijn fantastische kind, hertrouwde met een lieve man en werd in 1984 gekozen in het Europees Parlement. Vijftien jaar lang werkte ik me in het EP uit de naad, stortte me op mensenrechten in Tibet, Cuba, Guatemala; op emancipatie, -samen met Hedy dÁncona en Hanja May Weggen werden we de "Hollanse maffia" genoemd- , hield me als Europees wetgever bezig met talrijke dossiers als onderwijs, de euro, energie en sociaal beleid, reisde de halve wereld af en ontmoette interessante mensen als HH de Dalai Lama, Fidel Castro en Richard Gere.

Ik werd benijd om mijn prachtige leven.

Maar het waren ook tropenjaren, altijd stress, altijd hollen en draven en aan mijn eigen en andermans verwachtingen voldoen.

Steeds schuldiger begon ik me te voelen als ik weer eens hoorde:“Jessica, wat ben jij een geluksvogel, onafhankelijk, mooi werk, spannende reizen, goed uiterlijk, goede gezondheid, en dan ook nog eens een knappe lieve man en een mooi kind. Het is gewoon niet eerlijk."

Ik voelde me een ondankbaar monster dat ik niet continu gelukkig was.

Toen mijn dochter, de spil van mijn leven, in Nederland ging studeren, begon het kaartenhuis in elkaar te storten. Ik ging in het wilde weg om me heen meppen. Al die weggestopte emoties kwamen los. Ik verliet mijn man en meldde me aan als lid van het Nederlandse parlement, dan zat ik lekker dicht bij mijn dochter. "Je zult minstens staatssecretaris worden", werd me bijna dreigend verteld. Een tijdje later trok ik me weer terug, zogenaamd om bij mijn nieuwe vriend te zijn maar eigenlijk omdat ik wel wist dat dat ook niet zou werken.

Mijn ouders stierven, zeven weken na elkaar. Ik kreeg een burn-out ( die "bestond" toen nog niet en werd depressie genoemd) en ook nog eens galstenen. Beide negeerde ik. Ik vluchtte in het werk. 

En toen, .-de rechtstreekse verkiezingen van 1999 naderden,- had ik eindelijk de “guts”om me zelf aan te kijken.

Wilde ik nog meer van hetzelfde, na vijftien jaar? Nog eens vijf jaar roofbouw op mezelf plegen? Steeds maar op zoek blijven naar geluk buiten me? Was dit het nou? Werd het geen tijd voor een nieuwe missie? Ik werd daarbij geholpen door een ontmoeting met Savitri, mede opriichter van de Dru Yoga organisatie.

Na een lang denkproces besloot ik alle carrièreschepen achter me te verbranden en op zoek te gaan naar het geheim van het leven.

Ik ging allerlei opleidingen doen, zoals Yoga, Meditatie, Coaching en Persoonlijke Ontwikkeling. Ik ontdekte een Cursus in Wonderen. Ik bestudeerde de Bhagavad Gita. Ik schreef een boek”1000 plaatsen 1 thuis.”

En toen richtte ik in Spanje een Centrum op waar mensen gedurende een vakantieweek of retraite kunnen leren dat het geluk, de kracht, de vrede in jezelf zit en niet buiten je.

En weet je? Relaties, werk en al die andere dingen waar ik me altijd zo waanzinnig druk om maakte, lopen nu best lekker. En dat gun ik jou ook zo graag! We zullen je met open armen ontvangen!